Wybaczenie – Klucz do Wyższej Świadomości

Są momenty w życiu, kiedy czujemy, że coś w nas woła o zatrzymanie. O spojrzenie w głąb. O pojednanie z tym, co było. Właśnie tam zaczyna się proces, który wielu nazywa przebudzeniem – przejściem w wyższy stan świadomości. I bardzo często jego pierwszym krokiem jest… wybaczenie.

Nie tylko sobie. Także innym.

Bo wybaczenie porusza nie tylko emocje i ciało, ono dotyka naszej duszy.

Stan ducha – przestrzeń, w której żyje dusza

Możemy patrzeć na życie przez pryzmat wydarzeń, ale też przez pryzmat stanu ducha, w jakim jesteśmy:

❔czy dominuje w nas lęk czy zaufanie?

❔żal czy zgoda?

❔oddzielenie czy poczucie sensu i połączenia?

Stan ducha to wewnętrzna jakość, z której doświadczamy świata. To on decyduje, czy żyjemy w trybie przetrwania, czy w trybie wzrostu.

Wybaczenie jest jednym z najszybszych sposobów zmiany stanu ducha – z ciężaru w lekkość, z walki w zgodę, z zamknięcia w otwartość.

Naturalne stany duszy – to, kim jesteśmy w swojej istocie

Nie musimy ich zdobywać , one już w nas są. Czasem tylko przykryte doświadczeniami, zranieniami i historiami, które nosimy.

Stanowią o jakości naszego życia.

• obecność,

• miłość,

• współczucie,

• zaufanie,

• prawda,

• spokój,

• wdzięczność,

• zdolność do wybaczania

są wyznacznikami jakości naszego życia. 

Gdy żyjemy w niskim stanie ducha – w lęku, żalu, poczuciu winy — wszystkie są jakby przytłumione.

Gdy świadomość się podnosi, zaczynają naturalnie wypływać na powierzchnię.

Wybaczenie jest jednym z kluczy, który pozwala duszy znów oddychać i wyrażać to, kim naprawdę jesteśmy.

Dlaczego tak trudno wybaczyć?

Nosimy w sobie historie: decyzje, słowa, zaniechania – swoje i cudze, które z perspektywy czasu oceniamy surowo. Umysł buduje narrację winy, a serce dźwiga ciężar. Tymczasem wybaczenie nie oznacza zapomnienia, czy usprawiedliwiania. To akt głębokiej akceptacji:

Zrobiłam/em najlepiej, jak potrafiłam/em, z poziomu świadomości, który miałam/em wtedy.

A inni działali z poziomu, do którego sami mieli dostęp.

To zdanie jest już krokiem w stronę wyższej świadomości.

Wybaczenie a wyższe stany świadomości

Na niższych poziomach pytamy: „Kto jest winny?”

Na wyższych: „Czego ta sytuacja mnie uczy?”

Wyższe stany świadomości to:

• obecność „tu i teraz”,

• odpowiedzialność zamiast oskarżania,

• poczucie sensu zamiast chaosu,

• doświadczenie połączenia zamiast oddzielenia.

Kiedy wybaczamy, uwalniamy energię z przeszłości i przywracamy ją teraźniejszości. A to właśnie w teraźniejszości dusza może się rozwijać.

Samouzdrawianie – powrót do wewnętrznej jedności

Samouzdrawianie to proces, w którym ciało, emocje i dusza zaczynają znów mówić jednym głosem.

Nie walczą ze sobą, lecz współpracują.

To powrót do naturalnej inteligencji życia w nas.

Biologia Totalna – sens objawu i zaproszenie do zmiany świadomości

Biologia Totalna zakłada, że objawy w ciele mogą być odpowiedzią na silne, nierozwiązane konflikty emocjonalne. Objaw staje się sygnałem:

„Zatrzymaj się. Zobacz, co w Tobie domaga się uznania.”

To podejście nie zastępuje medycyny, lecz może być drogą uzupełniającą , zaproszeniem do pracy z emocjami i świadomością.

W tym sensie ciało staje się sprzymierzeńcem rozwoju duszy.

Wybaczenie sobie – zgoda na bycie w procesie

Wybaczyć sobie to uznać swoją ludzką drogę – z błędami, próbami, upadkami.

To powiedzieć:

Jestem w drodze. Uczę się. I to wystarczy.

Gdy znika wewnętrzna wojna, spokój, prawda, miłość mogą znów płynąć.

Wybaczenie innym to uwolnienie relacji zapisanych w sercu i ciele

Wiele konfliktów dotyczy relacji. Nosimy w sobie żal do tych, którzy nas zranili, nie byli obecni, nie spełnili naszych potrzeb.

W ujęciu Biologii Totalnej takie nierozwiązane konflikty mogą zapisywać się w ciele.

W ujęciu duchowym , wiążą naszą energię z przeszłością.

Wybaczenie innym to akt:

Oddaję tę historię. Wybieram wolność.

Nie po to, by zapomnieć, ale po to, by dusza nie musiała już dźwigać ciężaru.

Samouzdrawianie jako owoc zmiany stanu ducha

Gdy zmienia się stan ducha – z lęku w zaufanie, z żalu w zgodę, ciało często przestaje potrzebować „krzyczeć” objawem. Organizm nie musi już podtrzymywać reakcji na stary konflikt.

W tym sensie wybaczenie staje się duchowym przełomem, który sprzyja zdrowiu.

Mała praktyka na dziś:

Zatrzymaj się. Połóż dłoń na sercu i zapytaj:

• W jakim stanie ducha jestem?

• Co chcę dziś w sobie wzmocnić: spokój, miłość, zaufanie?

A potem powiedz w ciszy:

„Wybaczam sobie. Uwalniam innych. Pozwalam mojej duszy prowadzić.”

Na zakończenie

Rozwój duszy nie polega na stawaniu się kimś innym.

Polega na przypominaniu sobie, kim już jesteśmy pod warstwami lęku i historii.

Wybaczenie jest jedną z najprostszych i najgłębszych dróg powrotu do tej prawdy.

Bo kiedy przestajemy walczyć ze sobą, z innymi i z życiem nasza dusza może wreszcie oddychać.

A my… zaczynamy naprawdę żyć. 🌿

W procesie odkrywania talentów duchowych, odkrywamy także stan ducha. Zapraszam Cię na proces Formuły Geniuszu, jeśli czujesz, że to o czym piszę jakoś Cię dotyka… 

Ps. Niektórzy mogą tego nie rozumieć, że komuś wybaczasz, ale historia o wybaczeniu jest tylko Twoja – dotyczy Twojego serca, Twojej duszy. Nie podlega ocenie. Odważ się wybaczyć SOBIE i INNYM. Odważ się żyć w wolności. Wpuść do swojego życia miłość. Niech to będą Twoje końcowo-roczne, duchowe porządki 💫✨